AUA Convention Orlando - 2002

Vandaag beklimt Patrick Walsh het podium om andermaal een state of the art over de behandeling van prostaatkanker te geven. Na een fraai geïllustreerde uitleg over de anatomische aspecten van de RRP komt hij op andere aspecten. Tussen 1983 en 1993 is het aantal RRPīs in de groep mannen tussen de 55 en 70 jaar gestegen van 20 naar 50%! Van deze groep is 10 jaar postoperatief 80% biochemisch kankervrij. Al geeft hij zelf ook aan dat er nogal wat verschillende definities gehanteerd worden over `kankervrij`. Hetzelfde geld voor de complicatiepercentages die vaak niet zo fraai zijn als het lijkt. Dit illustreert hij met enkele onderzoeken waarin incontinentie rates tot 39% beschreven worden door gerenommeerde urologen. Voor hem is dit aanleiding om andermaal te pleiten voor concentratie van RRPīs in centra waar dit veel gebeurd. In het Johns Hopkins center zijn tussen 1985 en 2000 2700 radicale prostatectomieën verricht. Hoeveel door Walsh zelf onthult hij niet. Noch doet hij enige uitspraak over de laparoscopische RRP. Dat het voor hem zinloos is om het laparoscopisch te leren lijkt mij logisch, of dat ook voor mij als perifere uroloog geld wil ik hem graag nog persoonlijk vragen.
Winfield geeft een state of the art over laparoscopische complicaties. De complicatie-rate is gestegen van 0,84% voor 1990, naar thans 7 tot 14%, gelijk met de verschuiving van diagnostische naar meer interventie procedures. Nummer 1 van de boosdoeners hierbij is de Verress-naald met trocar. Inmiddels zijn 32 doden geregistreerd ten gevolge van trocar-letsel. In alle gevallen gaat het om darmlaesies die initieel gemist zijn dan wel vasculaire laesies. Een darmlaesie geeft aspecifieke klachten! Namelijk: voornamelijk pijn rondom de trocarplek; wat opgezette buik, anorexia, lichte temperatuursverhoging en leucopenie! Deze symptomen en onvoldoende voortgang in het herstel rechtvaardigt een laparotomie. Daarnaast is de CO2-insufflatie een belangrijke boosdoener. Niet alleen hypercapnie met metabole acidose, ook CO2-embolieen. Kennis hiervan kan levensreddend zijn! Namelijk plotselinge tensiedaling gecombineerd met tachycardie en hypoxie. In dat geval de patiënt onmiddellijk in extreme Trendelenburg brengen, naar links draaien, desufflatie van de buik en 100% zuurstof toedienen. Verdere maatregelen zijn in handen van de inmiddels toegesnelde anesthesist.

Interview met de acting chairman van de EAU, Frans Debruyne. Uiteindelijk is Frans gedown-tracked door het press-center en ontmoeten wij elkaar op een van de ruime verandaīs waar wat stoelen en tafels staan. Reden van het interview is zijn EAU voorzitterschap en staat van verdienste voor de Nederlandse urologie. Daarover wil Frans graag wat vragen beantwoorden. Ik ging er even wat rechter voor zitten, borst vooruit toen daar ineens een Nederlandse professor in de World Cup van blaas CA experts zat. Was u zelf niet verbaasd? Nee, hoezo. Natuurlijk gaat het hier om werkelijke experts in de field, en wij hebben natuurlijk op het gebied van blaas CA veel onderzoek gedaan. En ik ken Soloway natuurlijk goed; zodoende heeft hij mij benaderd en gevraagd. Maar heeft u nog overwogen om Witjes naar voren te schuiven? Nee, natuurlijk heb ik Fred wel betrokken in de voorbereiding. Maakt u de PowerPoint diaīs zelf? Ja dat doe ik allemaal zelf. Natuurlijk heb ik wel mensen benaderd om mij van informatie te voorzien. Maar dit gaat allemaal heel nauwgezet hier. Zondagmiddag hebben wij geoefend en zondagavond in een lege zaal, nogmaals, waar de audiovisuele dienst onmiddellijk een tekstuele fout in een dia van Soloway zag. Nee, er wordt hier niets aan het toeval overgelaten. Was dit het grootste audience ever? Nee, dat was 5 jaar geleden op een gyna-urologisch congres, waarin ik 8.000 mensen heb toegesproken. Dat was nog eens wat. Toen waren er bovendien nog ouderwetse diaīs en geen PowerPoint. Ik ben nogal onder de indruk van de organisatie van de AUA, vindt u dat de EAU zich daarmee meten kan? Heeft de EAU ook een press-center? Ja, natuurlijk, heeft de EAU dat ook. Ik denk dat wij zelfs voorlopen op de AUA. Wij gaan volgend jaar op de EAU in Madrid de mogelijkheid geven om posters digitaal via de e-mail in te sturen zodat die in de moderated sessie ook meteen levensgroot op een videoscherm gepresenteerd kunnen worden. Wanneer is de EAU eigenlijk opgericht? In 19..(enkele jaartallen passeren de revue).. 1972, dus de EAU bestaat nu 30 jaar. Waarom is er op de EAU geen speciale IC sessie? Jawel, dat was er toch wel. Nee, er was een IC (interstitiële cystitis) stand van de patiëntenvereniging maar geen specifieke sessie. Oh, nou dat is dus een belangrijk aandachtspunt. Heeft u ook een eigen hobby c.q. kernactiviteit binnen de urologie? Jazeker wel, dat is voor mij de moleculaire urologie. De translation van genen en het vertalen hiervan naar de kliniek toe. Daarin doen wij natuurlijk veel onderzoek mede dankzij Sjeng Schalken. Hoelang denkt u nog hoofd van de afdeling te blijven? Hoezo? Is daar twijfel over? Voorlopig ben ik vanzelfsprekend hoofd van de afdeling urologie, en zal dat voorlopig ook nog blijven. Is er al een kroonprins? Nee, absoluut niet. Er zijn soms wel geruchten. Daar weet ik niets van. Dat kan ik mij niet voorstellen, volgens mij bent u de best geïnformeerde uroloog in Nederland. (big smile) Dat zou ik ook denken, ja dat is zo. En nadat Natascha, een van de vele bekenden die groetend passeren een foto van ons gemaakt heeft, wordt de opvolging nog even `off the record` besproken en wordt het interview beëindigd.

Vandaag presenteerde Tjard de Haan uit Zwolle een late breaking abstract van 200 kinderen met vesico-ureterale reflux graad 1 tot 3 in Zwolle en Ierland behandeld met macroplastique. Sub-osteale injecties. Er werd een succespercentage bereikt van 80% met verwaarloosbare complicaties, waarbij de procedure herhaalbaar blijkt te zijn.

Dat de overactieve blaas bij BPH hoort is bekend. Naarmate de obstructie groter is, wordt de kans op instabiliteit eveneens groter, oplopend van 16% naar maarliefst 60%! Het gezond verstand zegt dat het behandelen van de overactieve blaas gevaarlijk is met het oog op retentie. Echter in een groot onderzoek toont Abrahams zelf, aan dat deze veronderstelling niet door feiten gesteund wordt. In een placebo gecontroleerde studie bij 221 mannen, had tolterodine een aanzienlijk effect op de symptomen terwijl een acute urineretentie in placebo en tolterodinegroep 1 maal voor kwam.
Na de sacrale nerve stimulation en de SANS (PTNS) is er nu ook de DCNS. DCNS staat voor dorsal clitoral nerve stimulation. Dit schijnt urineretentie effectief te bestrijden. Graag vernemen wij de ervaringen in uw eigen praktijk.
In een studie met de PET-scan laten Blok, Groen en Bos zien dat neuromodulatie wel degelijk supraspinale effecten heeft. Patiënten kregen een UDO in de PET-scan. Er bleek een verhoogde activiteit in de linker cortex te zijn, voornamelijk in gebieden gelieerd met algehele waakzaamheid en blaassensatie. Opmerkelijk genoeg niet in de hersenstam gebieden van de mictiereflex zelf.
Wat betreft de werking van PTNS (vroeger SANS) is het onderzoek vooral gericht op de C-zenuwvezels, en C-peptiden in het ruggenmerg, aldus persoonlijke informatie van Stoller zelf. Daarnaast wordt momenteel gewerkt aan een permanent implantaat voor de SANS. Ik vertel hem van onze resultaten bij IC patiënten waarbij 52% het goed doet in de eerste 3 maanden, maar daarna successievelijk allen een exacerbatie krijgen. Stollers advies: de SANS-frequentie op 1-2 maal per week houden. Logistiek-pragmatisch is dit voorlopig nog niet mogelijk.

Een study door Raya-Rivera (Boston, MA, USA) liet de zogenaamde 'engineered testicular prostheses' zien, gemaakt van een polymeer van runderkraakbeen en gevuld met testosteron enanthaat, dat na implantatie een fysiologische testosteronspiegel tot gevolg had. De voorraad kan door periodieken injecties worden aangevuld. Melman (Bronx, NY, USA) liet een genetic engineering truuk zien waarbij het mogelijk was het hSlo/pcDNA gen via intraveneuze injecties te transfecteren in de corpora cavernosa van oudere ratten om op die manier de penis te verjongen en de erecties te normaliseren voor een follow-up van 6 maanden.
Een neef in de sildenafil/vardenafil familie, tadalafil, een PDE5 inhibitor, verhoogt de kans op succesvolle coitus in mannen met ED tot 36 uur nadat de pil was ingenomen, volgens Porst (Hamburg, Germany), met ongeveer dezelfde bijwerkingen als Viagra in een placebo-gecontroleerde studie waarin 348 mannen met ED deelnamen.
Jonge vrouwen kunnen ook gevoelig zijn voor sexuele dysfunctie, ook wel female sexual dysfunction (FSD), hetgeen mogelijk wel, of niet, hetzelfde is als FSAD (Female Sexual Arousal Disorder) zoals gisteren vermeld. Kennelijk is meer onderzoek noodzakelijk bij deze problematiek, met name op het gebied van nomenclatuur. In ieder geval, Guay (Boston, MA, USA) toonde aan dat een testosteron tekort (bij vrouwen wordt testosteron gemaakt in ovaria en bijnieren) de kans op FSD vergroot. Een andere manier om FSD (nu vertaald als Female Sexual Disorders) - kan iemand misschien de juiste naam voor deze problemen bedenken? - is vacuuminduced clitoral engorgement, een miniatuurversie van het vacuumapparaat voor erecties bij mannen, in ieder geval in diabetici. In een studie van Billups (st. Paul, MN, USA) in 13 diabetische vrouwen, kreeg 92% van de patienten verhoogde vochtigheid in de vagina, terwijl 62% een verhoging van het aantal orgasmen meldde, waarschijnlijk allemaal ten gevolge van verhoogde bloedtoevoer naar de clitoris.

AUA informatie leert dat de omzet van de gemiddelde Amerikaanse uroloog in 1999 op 735.000 dollar lag. Daar moet dan nog wel 13% personeelskosten vanaf en ongetwijfeld nog wat belastingen. En premies, want die Amerikanen weten waar ze een advocaat kunnen vinden voor letselschade. Tegenwoordig komen de lawyers in bijna elke plaatselijke TV-reclame voor!

Het was weer een boeiende dag.

Morgen Meer.

ENGLISH version 26 May 2002 27 May 2002 28 May 2002 29 May 2002

DUTCH version 26 Mei 2002 27 Mei 2002 28 Mei 2002 29 Mei 2002